Mooie Mensen

Lach

2009-01-02T00:15:00.000+01:00

Zo af en toe signaleer ik er een. Weer zo’n mooi mens. Zoals onze hulp Monique. Ze is nog maar kort in Nederland. Werkt hard aan haar taal en haar toekomst. Elke donderdag ontvangen we haar meer dan graag op ons kantoor. Ik spreek haar eigenlijk te weinig. Druk, druk, druk. Maar toen ik vlak voor de Kerstdagen mijn achterstanden aan het wegwerken was, trof ik haar. En hoe. Na het vakkundig reinigen van alle bureaus, keuken, ramen en alles wat er bij hoort stond ze er op alle collega’s persoonlijk fijne feestdagen te wensen. En dat deed ze erg ontwapenend. Met een brede glimlach, drie dikke zoenen en een warm woord. Ze heeft in de afgelopen paar weken klaarblijkelijk goed opgelet, want haar boodschap kende een unieke inhoud voor iedereen die prachtig aansloot op de karakters. Voor de woorden die nog niet in haar Nederlandse vocabulaire voorkomen gebruikte ze keurig Engelse. Mij liet ze achter met de boodschap; 'You strong woman, ik trots op jou. Maar you work too much.' En dan die lach. En dan moedig, zonder morren en met een niet aflatend enthousiasme de emmer weer vullen om vervolgens onze toiletten te poetsen. Ik was er toch een beetje stil van.

Gebaar

2007-05-21T19:21:00.001+02:00

Worstelen met je gezondheid valt niet mee. Mooie mensen maken het in ieder geval aanmerkelijk dragelijker en toveren plots een glimlach op je gezicht. Zo sprak ze uit ervaring. In een periode waarin mijn lichaam en ik elkaar stevig in de steek lieten, viel mij met enige regelmaat een buitengewoon vriendelijk gebaar ten deel.

Dankbaar nam ik ondermeer in ontvangst; lieve woorden en warme wensen via telefoon, sms, email en ander technisch vernuft, twee ontzagwekkende dozen Belgische bonbons (waarvan één ook daadwerkelijk uit Antwerpen!), zowel digitale als echte bossen bloemen, stapels geestig leesvoer en bovendien veel spontane daden die mij het nodige werk uit handen namen. Top!

Mijn lichaam en ik werken aan onze relatie. Het komt wel goed. Zeker wanneer wij kunnen rekenen op zoveel mooie mensen. En verrassend genoeg; ze kwamen veelal uit onverwachte hoek. Dank.

Free Hugs Amsterdam

2007-05-02T22:56:00.000+02:00

Ik kwam zojuist de Nederlandse versie van het eerder geposte Free Hugs filmpje tegen... mooie mensen, toch? :)

Het wordt trouwens wel in meer landen opgepikt...

Tas

2006-12-31T18:07:00.000+01:00

Bijna nieuwjaar. De enorme knallen zijn hier al dagen niet meer te ontkennen. Zonde van het geld en ons milieu vind ik, maar ieder zijn ding. Arme honden, overigens. Tijdens de dagelijkse wandelingen in het park spreek ik met enige regelmaat andere eigenaren die ook met hun hond in ‘vuurwerktijd’ begaan zijn. De radio of TV wordt al wat harder gezet, de badkamers worden meer dan eens ingezet als schuilplaats en we doen allerlei exotische pogingen om onze viervoeters nog te laten eten. Nee, een bange hond is geen sinecure. Vooral niet als hij een kilootje of 30 weegt. Dertig kilo pure paniek dus, ga er maar aanstaan.

Het gesprek met de eigenaresse van een prachtige zwarte herderkruising ging terloops over dit onderwerp. Merkwaardig eigenlijk dat je elkaar regelmatig groet in het park en af en toe een gesprek voert, maar geen idee hebt hoe de persoon in kwestie heet. Vaak ken je wel de hond bij naam.

Enfin, de honden lijken uitgespeeld en we vervolgen ieder onze wandelroute na elkaar gegroet te hebben. Op de terugweg tref ik haar weer, met een grote plastictas die ze volgens mij eerder niet bij zich had. Ze reageert direct op mijn licht verbaasde gezichtsuitdrukking: “Ik vond deze tas onderweg in de bosjes. Alle zwerfvuil dat ik onderweg tegenkom, gooi ik er maar in. Iemand moet de boel hier toch eens opruimen. Kleine moeite”. Dat is nou mooi! Het is inderdaad een kleine moeite. Laten we hopen dat haar goede voorbeeld een soort “Disney- effect” genereert. Ik doe mee!

Free Hugs

2006-10-22T12:47:00.000+02:00

Jane Goodall

2006-09-14T19:03:00.000+02:00

Onlangs was ze in Nederland; Jane Goodall, bekend van haar werk voor met name chimpansees. Hoewel de eerste twee sprekers op dit event van de New Knowledge Club ook razend interessant waren (het ging over virussen (Ab Osterhaus) die van dier op mens werden overgebracht en de afschuwelijke handel in 'bush meat'; het verhandelen van apenvlees omdat dit exclusief is) werd ik toch het meest geraakt door Jane en ik kwam eerlijk gezegd ook het meest voor haar. Haar uitstraling, die altijd helder gebleven is. De echtheid waarmee ze daar op het podium stond (met haar eeuwige mascotte Mr. H bij zich, een grijs pluchen aapje dat ze heeft gekregen van een blinde goochelaar; iemand die zich door niets liet weerhouden om te doen wat hij leuk vond!) , haar niet aflatende stroom wijze woorden en een boodschap die me in mijn hart raakte: het is nog niet te laat om respectvol met onze planeet om te gaan, om te voorkomen dat onze naaste familie uit het dierenrijk uitsterft (er zijn nog maar wat kleine plukjes chimpansees, gorilla's en oerang-oetans over), om als als generatie van nu een nieuwe aanpak te kiezen en met elke kleine keuze die we maken een beetje bij te dragen.
Ze vertelde ook over de lezingen die ze geeft in China. Terwijl we hier denken dat ze daar onze collectieve ondergang voorbereiden (door de sterke, ongerichte economische groei en hier aan gekoppelde vervuiling) zitten de zaaltjes waar ze haar voordrachten geeft tot de nok toe gevuld met jongeren die gretig haar boodschap in zich opnemen en vragen hoe ze een verandering teweeg kunnen brengen. Haar advies: Word een succesvolle (bewuste!) zakenman in plaats van je haar te laten groeien en op sandalen te gaan rondlopen.
Tot slot riep Jane op om ons hoofd, maar vooral ook ons hart te gebruiken, "unscientific as that may sound".

Ik pinkte wel een traantje weg toen de zaal voor haar opstond en ze daar zo op het podium stond, klein vrouwtje met grijs haar, met haar pluchen aapje, die zo veel impact heeft en zo veel doet voor het welzijn van zo velen. Ze is al gelauwerd en gekranst, maar hulde voor die vrouw. Wat een mooi mens!

Güzel insan

2006-07-17T00:37:00.000+02:00

Vandaag fietste ik met broer, schoonzus en kids door het prachtige Veluwse dorp Epe. We stopten even bij een soort dorpshuis. Een pand met historische uitstraling. Ik stond in het avondzonnetje even te genieten van de oud-Veluwse aanblik toen er stemmen uit het openstaande raam kwamen 'gewaaid'. Een gepassioneerde groep mannen was iets aan het bespreken, maar wát zal voor mij altijd een raadsel blijven. Het was Turks, en dat versta ik niet.
Ik kreeg ineen een bijbehorend historisch gevoel, dat Mooie Mensen over de aarde zwermen, van welke stam ze ook afkomstig zijn. Zich elders vestigen, discussies hebben in dorpshuizen, bevlogen zijn over het heden en altijd een band hebben met het (hun) verleden.

ps: ik heb "güzel insan" het bij elkaar gescharreld via Google en er zou 'Mooi Mens" moeten staan. Als ik iet raars zeg, corrigeer me vooral ;)

Mooie Mensen

2006-07-09T22:19:00.000+02:00

Mooie Mensen

Mooie mensen.... ik zie iedere dag mooie mensen. Die glimlachen, zomaar, en ik naar hen. Mensen die grapjes maken en genieten. Life is... a secret mindfunk... And so it is. Ik had laatst een hele lieve. Rennen voor de trein op een warme dag .. even nog wat drinken halen bij het stationshuisje ... Ze vroeg me even te wachten omdat ze de kraan dicht wilde draaien. Tuurlijk. 'ik wil eh... een kop thee, kauwgum en een flesje water!', ze keek me onbewogen aan: 'dat is 1 euro 10'. één euro tien?? er schoot van alles door mijn hoofd, grapje, actie, vergissing, zomaar? En ze lachte. 'Ja!' schreeuwt iemand van achter het stationshuisje, 'zij is jarig!! ik hoefde ook niets te betalen!' en ze glimlachte.. en ik, gaf haar een Great Place to Live button, die speciaal zijn gemaakt voor mensen die de wereld mooier maken. En dat had zij, zojuist gedaan. door te glimlachen ; ) en in haar eigen nopjes te zijn.... a secret mindFUNK. tuurlijk.

Hondenmensen

2006-07-02T21:30:00.000+02:00

Anderhalf jaar geleden kreeg ik een hond en daarmee werd een levenslange hartewens vervuld. Wat ik me toen nog niet realiseerde is dat ik toe zou treden tot de grote familie 'hondenbezitters'. Allerlei soorten mensen met allerlei soorten honden waarvan degene die ik tegenkom 1 ding gemeen hebben. Hun liefde voor hun dier en de bereidheid tot contact. Bijzonder en mooi om dagelijks de mensen in de straat tegen te komen. Of onbekenden in een nieuw te ontdekken bos. Oppervlakkige en soms diepzinnige gesprekken ontspinnen zich terwijl de beesten zich met elkaar vermaken. Of niet, als je geen zin hebt. Dan is een 'goeiemorgen' ook voldoende. Vandaag ontmoette ik een van origine spaansprekende man met een hondje dat sprekend lijkt op die van mij. Het zou een jonger broertje kunnen zijn. We babbelen over de beesten, de vacht, het voer, hoe stoer en koppig ze wel niet zijn en de man vertelde dat hij zich wat zorgen had gemaakt omdat zijn hond een beetje mankte. Een heel verhaal kwam er met onder andere de zin: "weet u, toen ging hij grote boodskappen doen, 's morgens, u weetwel". En ook het afscheid: "nou tot ziens juffrouw, ik zie u later, doewie". En weer moet ik glimlachen. Zo eenvoudig, zo mooi. De niets-en veelzeggende (contacten van) hondenmensen.

Zibb: "Mooie mensen rijden gratis Jaguar"

2006-06-29T15:55:00.000+02:00

Op Zibb is te lezen dat mooie mensen gratis Jaguar rijden.......

Voorlopig zoeken ze alleen nog 'mooie mensen' in de US. Maar wie weet komt dit initiatief ook naar Nederland en mogen 'wij' dan nomineren ;-))

Thea

2006-06-06T09:29:00.000+02:00

In de sportschool waar ik drie dagen in de week te vinden ben hangen foto's van Thea. Thea in Rambo-uitrusting met 'bloed' op haar armen. Thea in bodybuilderspose, spieren in de olie gezet. Ze loopt ook rond, maakt praatjes, geeft aanwijzingen en drukt af en toe zelf ook 'een paar kilo'tjes'. Inmiddels is ze niet meer de prijswinnende spierbundel van toen, maar het is nog altijd impressive!

Laatst had Thea handen die er uit zagen alsof ze het hele weekend had geklust, in de tuin ofzo. Ik vroeg er naar.
-"Ik heb het hele weekend staan frezen in de schuur."
-"Frezen, hoezo?"
-"Ik maak beelden in brons. Ik ben nu bezig met een vrouwenfiguur."
Thea pakte haar map met foto's van haar kunstwerken erbij. Ik was verbaasd over haar 'andere talenten' en zag prachtig werk voorbij komen; prachtig, mysterieus en sprookjesachtig. Zo af en toe maakte ze ook glas-in-lood.

Ik vond het een Mooie verrassing!

Kinderwagen

2006-06-02T15:02:00.000+02:00

Donderdagavond een paar weken terug. Locatie is de Prenatal winkel in Haarlem. Tijdstip een uurtje of 8. Gewoon een drukke koopavond. Opeens komt er een gezin binnen zetten met beteuterde gezichten. Vader ietswat verhit, een huilend jochie van een jaar of drie aan zijn hand. Moeder met een baby op haar armen en bijna in tranen.

En oh ja, ook nog een bijna volledig in elkaar gestorte oude kinderwagen. Ze kwamen ergens uit Limburg en hun kinderwagen had het begeven. Ze waren al op weg naar het station toen de kinderwagen, met baby erin, het begaf. Er was 1 klein probleem, ze hadden bijna geen geld meer bij zich en bankpassen die ook niets meer deden. Of er alstublieft iets kon worden geregeld. Een nieuwe kinderwagen konden ze zich niet veroorloven.

Het personeel van de Prenatal deed iets moois. Ze haalden zo een kinderwagen uit de etalage. Al het beddengoed van de oude kinderwagen werd netjes ‘overgezet’. Baby erin, die viel bijna ter plekke in slaap. Met een grote glimlach verlieten ze de winkel opnieuw op weg naar het station, een lange treinreis in het vooruitzicht.

Wetende dat kinderwagens normaal een levertijd hebben. En wetende dat de prijs die dit gezin moest betalen waarschijnlijk ver onder de inkoopsprijs lag, was ik erg onder de indruk. Mooie actie van deze winkelmedewerkers.

Voeren

2006-05-26T16:41:00.000+02:00

Bijna iedere keer wanneer ik langs loop is het raak. Daar staat ze. Weer of geen weer. Senna (mijn hond) moet toch uit, dus ook ik loop regelmatig in de regen en de storm. Maar zij heeft geen hond die haar naar buiten dwingt. Wel eenden, veel eenden. Vergelijkbaar met ‘Het Mary Poppins Duivenvrouwtje’, zorgt ze gepassioneerd voor haar gevleugelde kinderen. En ze weten haar te vinden. Overigens altijd geflankeerd door allerlei andere vogels, van mees tot zwaan. Ik vind het altijd een ontroerend beeld. Soms denk ik er over om een praatje te maken. Uiteindelijk doe ik het nooit omdat ik haar waarschijnlijk stoor in de ‘conversatie’ die ze met haar dieren heeft. Hoewel het aannemelijk lijkt dat ze de introductie van de elektromotor nog heeft meegemaakt, hoop ik dat ze het nog lang volhoudt. Voor haar, voor de eenden, maar ook een beetje voor mezelf.

MP3: Bless Your Heart

2006-05-17T16:01:00.000+02:00

Hoewel een beetje lo-fi post ik hier toch graag een link naar een opname uit 1998, van mijn goede vriend Olaf en ik 'in concert' als akoestisch zang/gitaar-duo Ex Libris (inmiddels een trio) in Schouwburg "De Leeuwenbrug" in Deventer. Een opbeurend nummer uit eigen repetoire voor alle mooie mensen die ik ken :-)

Bless Your Heart

(© A. Hoen, zang/gitaar: Annedien Hoen, ook gitaar: Olaf Koot)

Annedien

2006-05-15T21:31:00.000+02:00

Omdat ze me net mailde op het moment dat ik een donderwolk boven mijn hoofd had. Met het bericht dat ze om me geeft. En dat ik daar al heel blij van werd. En toen ik vertelde dat ik liep te eeuwselen, kreeg ik liedjes toegestuurd, met liefde en plezier. En ook een accordeon muziekje als achtergrond voor mijn gemiemsel en gefrotsel. En toen zag ik mezelf bezig en schoot ik toch een partij in de lach! Dank Annedien, ge benne me er eentje om van te houwe!

Plaid

2006-05-15T09:50:00.000+02:00

Op de snelweg zie ik vaak weinig fraais maar gisteren werd ik getroffen door iets dat voorbij flitste:
Een bejaard echttpaar stond bij een praatpaal, bij een auto met de motorkap omhoog. Allebei hadden ze een plaid omgeslagen. Erg vertederend, zelfs al was het nog een graadje of 20; ze vonden het waarschijnlijk tóch een beetje frisjes. En ze waren waarschijnlijk van de generatie die standaard een plaid in hun auto heeft 'voor als ze autopech krijgen'. Dus ja, als je trouwe blik er dan mee ophoudt dan moet die plaid tevoorschijn getoverd worden natuurlijk!

Ik wilde hier ook nog aan toevoegen dat ik het zo Mooi vond dat een auto voor mij afremde en over de vluchtstrook in z'n achteruit naar het echtpaar reed om te vragen of ze zouden kunnen helpen. Toen realiseerde ik me dat ik niet kan weten wat de intentie van de bestuurder van die auto was. Op het moment zelf dacht ik er het beste van, natuurlijk. Ik probeer me voor te stellen dat ik dan óók zou zijn gestopt om te checken dat die andere automobilist wel kosjere bedoelingen had, en dat iemand die ons dan weer zou zien zou stoppen om te kijken wat er aan de hand is... soms moet je ergens maar gewoon het goede in zien, denk ik?

"Floris"

2006-05-08T10:59:00.000+02:00

(Om privacyredenen is de naam "Floris" fictief)
- -

Gisteren is mijn hart gebroken door Floris.

Ik was met mijn broer en kinderen bij een recreatieplas. Nou ben ik niet het type dat dan voor schijndood in de zon gaat liggen. Zand genoeg voorhanden: ik ging dus ook met schepjes en emmertjes aan de slag op het strandje. Op een gegeven moment kwam een leuk joch naar me toe gehuppeld en vroeg: "Mag ik uw emmertje even lenen?" Uiteraard mocht dat. Ik moest innerlijk wel lachen om het feit dat ik daar als volwassen vrouw met een rood aangelopen kop boven een wel héél serieuze creatie bungelde en kinderen om mijn emmertje vroegen. Hij kwam even later het emmertje terugbrengen en aanschouwde mijn bouwsel.

"Mag ik meehelpen?" vroeg hij. 'Tuurlijk! Na een tijdje met zand en water in de weer te zijn geweest viel me zijn intelligentie op. Ik was neurotisch bezig zo vierkant mogelijke muren te maken, maar hij vond rond beter. "Ronde muren zijn sterker." Dat architectonisch inzicht had ik nou net even nodig! Ook bracht hij afwateringskanalen aan en bouwde naast het fort op eigen intiatief een mijn "...want ze hebben natuurlijk ook geld nodig om hun oorlog te kunnen betalen, dus hebben ze hier een goudmijn." Op de vraag of hij hier alleen was antwoordde hij bevestigend, wat me verbaasde. Zo'n knulletje van 9...

Na gedane arbeid gingen we even een zakje chips eten. Zittend op het gras zei hij ineens:
"Als mijn ouders vaker zoiets met me zouden doen zou ik veel meer van ze houden. Gisteren zei ik tegen ze: "Weet je wat ik nou leuk zou vinden? Als we eens met z'n drieën naar het strand zouden gaan." Mijn vader zei alleen maar: "Mij best, ga maar alleen." en mijn moeder sliep nog toen ik vanochtend wegging." Er sprong acuut een grote, diepe barst in mijn hart. Hij wist precies wat hij van zijn ouders wilde en kon er om vragen. En nog steeds werd het hem niet gegeven. Het verklaarde ook zijn jong-volwassen voorkomen, zijn zelfstandigheid.

Floris heeft nog wat uurtjes met ons doorgebracht. Hij hoorde voor even 'bij ons'. Daarna kwam zijn vader hem, nors kijkend en vermanend toesprekend, ophalen. Hij bond zijn meegebrachte plastic auto's (toch gewoon een kind dat wil spelen) op zijn hurken weer aan elkaar met een touw, slingerde dit over zijn schouder, deed zijn capuchon weer op, zwaaide lief en zei "Doei doei!" en liep naar de parkeerplaats.

Hij heeft me geraakt en ontroerd, dit Mooie Mens.

René Wendels

2006-05-06T13:44:00.000+02:00

René (21) helpt graag startende ondernemers. Dat doet hij ook erg goed; hij heeft overal kaas van gegeten, heeft de allerslimste marketingideeën en kent veel mensen, zodat hij ook alles en iedereen aan elkaar kan knopen zodat ze zaken met elkaar kunnen doen. Dat is op zich al heel mooi en ik hoop dat zijn stichting Rebel nog heel veel meer ondernemers gaat helpen! Hij vraagt er namelijk geen vergoeding voor, dus hij wil graag subsidie aanvragen. (Dus mocht je verstand hebben van subsidies en graag een Mooi Mens een handje willen helpen, stuur René dan eens een mail...)

Maar het Mooist vond ik deze anekdote: Na afloop van de Internetcreatieven Kennisdag 3 (ICKD_3) waren we nog even wat gaan drinken in een café in Amsterdam. Vier dames, twee heren. De dames konden hun jas niet echt ergens kwijt; die werden bovenop een soort homp jassen (daar onder moest zich volgens ons een soort kapstok bevinden) gelegd. We waren in een typisch studentencafé beland, dus er waren zo hier en daar een paar slempende corpsballen te bekennen ;-). Het geval wilde dat twee van die corpsballen besloten naar huis te gaan. Ze koersten richting jassenhomp, gooiden respectloos de bovenste jassen ergens in een hoek, pakten hun eigen jas en liepen weg. René zag dit gebeuren, aarzelde niet en tikte de heren gedecideerd op de schouders. Ik hoorde niet wat hij zei maar hij gebaarde in de richting van de jassen van de dames. Beteuterd kijkend schuifelden de corpsballen terug richting jassenhomp, raapten de jassen van de dames op en legden die voorzichtig weer op het kapstokgevaarte. René hield nauwlettend in de gaten of alle jassen er weer op hingen, de heren corpsbal keken naar René voor goedkeuring en toen het in orde was 'mochten ze weg' van René.

René is een echte heer. Een Mooi Mens!

Jefim Babeliowsky

2006-05-02T20:15:00.000+02:00

Even voorstellen: mijn enigste, hele leuke broer Jefim. Jefim – bijnaam Roadsurfer – is heel stoer, een vrijbuiter en een motormaniak. Hij heeft vijf jaar lang met zijn motor gereisd over alle continenten en twee keer mocht ik een maand met hem mee (in Zuid-Amerika en Zuid-Afrika). Dat waren de meest fantastische vakanties van mijn leven omdat mijn broer avontuurlijk is, ondernemend en veel durft. Bovendien kun je met hem over van alles en nog wat dóórpraten. Hij is een technisch supertalent en spreekt vijf talen vloeiend (mede dankzij een serie internationale vriendinnetjes). Tegenwoordig ook een lieve vader en echtgenoot. Ik vind het mooi dat hij altijd zonder morren mijn fiets maakt – bedankt Jeef!

Papa

2006-05-02T17:50:00.000+02:00

Papa, die gepensioneerd en wel met zeer veel voortvarendheid als vrijwilliger aan de slag is gegaan, o.a. om asielzoekers die net een status hebben gekregen, op weg te helpen door de administratieve jungle. Waarmee ik, uit of thuis, tot diep in de nacht kan filosoferen en genieten van een goed glas wijn. Die mij meteen begreep toen ik mijn eerste woordjes uitstootte "zelluf doen!". Die trots is op zijn dochter en dat ook niet voor zich kan houden. Die zowat iedereen kan laten geloven dat alles mogelijk is als je maar echt wil.

Gedicht over een Mooi Mens

2006-05-01T13:19:00.000+02:00

Gewoon

2006-04-29T13:35:00.000+02:00

Ze drukte me op het hart dat ik er niet over moest beginnen. Het is immers heel normaal. Heus niets bijzonders dat ze al jaren 24 uur per dag voor mijn grootouders zorgt. Dat ze gelukkig weigert om ze in een verzorgingshuis op te laten nemen. Dat ze daardoor niet 1, maar 2 huishoudens bestiert. Dat het ook haar man aan niets ontbreekt. Dat ze niet alleen de volledige zorg voor haar ouders heeft, maar ook voor haar honden (allemaal aangewaaid omdat anderen ze niet meer wilden hebben). Dat deze honden allemaal wel iets mankeren waardoor ze bij de dierenarts - en andere specialisten - kind aan huis is. Dat ze en passant nog enkele ‘oppashonden’ opneemt in de roedel. Dat ze met een liefdevolle vanzelfsprekendheid 'haar taken' uitvoert. Dat ze handelt uit een bijna onwerkelijke bezieling. Dat alle buurtkinderen nog iedere dag een snoepje bij ‘Tante Joke’ komen halen, soms in ruil voor een mooie tekening of werkstuk. Dat ze ook voor mij nog op gepaste wijze onafgebroken blijft moederen. Dat deze opsomming nooit helemaal de lading dekt. Dat is allemaal heel gewoon. Voor het eerst in tijden heb ik niet naar mijn moeder geluisterd. Ik ben er tóch over begonnen…

Mooie Parttime Boeddha's

2006-04-29T11:38:00.000+02:00

Mijn moeder had kaarten besteld voor de dharma talk van Thich Nhat Hanh, gisteren in Den Haag. Wat me het meest raakte in wat hij zei was dat je, zodra je in aandacht aanwezig bent in het nu, je voor éven een Boeddha bent-- een parttime Boeddha. We raken meestal die aandacht ook weer kwijt en dwalen af naar verleden en toekomst. Maar wát een mooie gedachte, dat we op z'n minst tijdelijk dat bewustzijn (kunnen) hebben. Een beetje Boeddhist streeft natuurlijk naar permanente verlichting :-) maar tijdelijk is al heel wat, vind ik.

Volgens mij blijf je trouwens ook feitelijk langer mooi van Boeddhist zijn- de blijmoedige uitstraling houdt je jeugdig...daar kan geen krèmmetje tegenop!
-
Foto gebruikt met toestemming van Plum Village Practice Center, Frankrijk)
Meer informatie op Aandacht.net

Haar

2006-04-28T18:10:00.000+02:00

Gemiddeld 1 keer in de 6 weken zit mijn haar goed. Vandaag bijvoorbeeld. Mijn kapster regelt dat voor me met een jaloersmakend gemak. Ik ben geen held op dat gebied, gelukkig heb ik ook geen ambitie in die richting.

Ze ontvangt me steevast met 3 dikke zoenen, een brede glimlach en een goede kop thee. Vertelt dan enthousiast over haar dagelijkse belevenissen en vraagt oprecht geïnteresseerd hoe het met 'de zaak' gaat. Heel bevlogen en onbevangen stoeit ze onderwijl met schaar, kam, föhn en allerlei zalig ruikende haarverbeteraars. Ik word er blij van.

Een poos geleden trok ik een beetje wit weg omdat ik voor de zoveelste keer vergeten was te eten (druk druk druk). Ze heeft terstond de lekkerste boterham met pindakaas gesmeerd die ik ooit gegeten had. Er was geen discussie mogelijk. Eten moest ik. Angelique, je bent een mooi mens!

Mooie dakloze

2006-04-27T08:51:00.000+02:00

Zaterdag ga ik vaak boodschappen doen met mijn kinderen. Voor de winkel staat altijd dezelfde daklozenkrant-verkoper. Een hele aardige vent die altijd tegen iedereen goedendag zegt en vriendelijk lacht. Wij kopen dan ook altijd een krantje van hem.

En altijd krijgen mijn kinderen een snoepje. Hoewel ik al 100 keer heb gezegd dat het echt niet hoeft. Nee, ik een krantje, kinderen een snoepje!. Daar valt niet over te praten met hem. Mooie vent!