2.7.06

Hondenmensen

Anderhalf jaar geleden kreeg ik een hond en daarmee werd een levenslange hartewens vervuld. Wat ik me toen nog niet realiseerde is dat ik toe zou treden tot de grote familie 'hondenbezitters'. Allerlei soorten mensen met allerlei soorten honden waarvan degene die ik tegenkom 1 ding gemeen hebben. Hun liefde voor hun dier en de bereidheid tot contact. Bijzonder en mooi om dagelijks de mensen in de straat tegen te komen. Of onbekenden in een nieuw te ontdekken bos. Oppervlakkige en soms diepzinnige gesprekken ontspinnen zich terwijl de beesten zich met elkaar vermaken. Of niet, als je geen zin hebt. Dan is een 'goeiemorgen' ook voldoende. Vandaag ontmoette ik een van origine spaansprekende man met een hondje dat sprekend lijkt op die van mij. Het zou een jonger broertje kunnen zijn. We babbelen over de beesten, de vacht, het voer, hoe stoer en koppig ze wel niet zijn en de man vertelde dat hij zich wat zorgen had gemaakt omdat zijn hond een beetje mankte. Een heel verhaal kwam er met onder andere de zin: "weet u, toen ging hij grote boodskappen doen, 's morgens, u weetwel". En ook het afscheid: "nou tot ziens juffrouw, ik zie u later, doewie". En weer moet ik glimlachen. Zo eenvoudig, zo mooi. De niets-en veelzeggende (contacten van) hondenmensen.